En Son Yorumlar
    Takvim
    Mayıs 2011
    P S Ç P C C P
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  

    HÜRRİYET GAZETESİNDEN, AYŞE ARMAN’IN OĞLUM BARIŞ CANGÖKÇE İLE YAPTIĞI SÖYLEŞİ…

    Acı ve tatlı anıları ile geçmişi hatırlamak, insanı heyecanlandırıyor. Hele de, sevdiklerinin, ansızın karşına çıkmaları veya onlardan gelen bir güzel bir haberin verdiği coşku, anlatılmaz bir duygu…
    İnsan yaşlanınca, bu duygu fırtınası daha da yoğun oluyor..
    Gözlerin yaşlanması da kaçınılmaz oluyor…


    HÜRRİYET GAZETESİNDEN, AYŞE ARMAN’IN OĞLUM BARIŞ CANGÖKÇE İLE YAPTIĞI SÖYLEŞİ…Hürriyet Gazetesi /10 Kasım 2010

    TOM CRUİSE ABİ NEFİS BİR İNSAN !…
    Barış Cangökçe. Dubai’deki çok sevdiğim genç arkadaşlardan biri. Bu aralar çok meşgul, çok heyecanlı. Tom Cruise ile film çekiyor çünkü. Haberlerini okuyorsunuz, o bizzat görüyor, tanık oluyor. Çünkü o filmde üçüncü yardımcı yönetmen…

    *  Kimsiniz, kimlerdensiniz?  
    – Adım Barış Cangökçe. 80 Ankara doğumluyum. Süper bir ailenin ikinci çocuğuyum. Dubai’de yaşıyorum, yıllardır da bir setten ötekine koşup duruyorum.

    *  Anneniz, babanız neci?
    – Annem emekli, Bodrum’da harika bir hayatı var ama boş da durmuyor. “Benim Adım Yasemin” diye bir kitap yazdı, Türkiye’nin ilk erotik film yıldızının yaşadıkları. Babam ise ODTÜ’den emekli. Teknik ressam ve fotoğrafçı. Ülkemizin en yaşlı kule atlama şampiyonu! Her yıl Boğaz’ı yüzerek geçme organizasyonları yapılır ya, hiçbirini kaçırmaz. Ağabeyimse özel bir telefon şirketinde çalışıyor. Eski milli yüzücülerden. Bir de çılgın koleksiyonlar yapıyor./_np/5661/11985661.jpg

    *  Küçükken, “Sen bizim oğlumuz değilsin!” diye eğlenirlermiş sizinle, öyle mi?
    – Evet, çocukluğum boyunca çok ağır şakalara maruz kaldım. Sokaktan bağıra bağıra bohçacı kadın geçerdi mesela, bunlar bana “Hadi kalk, gerçek annen geldi!” derlerdi. Hüngür hüngür ağlayıp, bohçacı kadın beni götürmesin diye kaçardım. Kırılırlardı gülmekten. Bir keresinde kendimi oyuna iyice kaptırmışım, akşam yemeği zamanını kaçırmışım. Eve bir geldim ki, beni tanımıyormuş gibi davranıyorlar. Bir süre, ben de bozuntuya vermedim, oyuna katıldım ama aradan bir saat geçti, kafam karıştı, “Bunlar ciddi mi?” diye ağlamaya başladım. Ancak o zaman bitirdiler o tatsız şakayı. Aslına bakarsanız, ailemin etkisi herhalde, ben de şakacıyımdır.

    Söyleşinin devamı için bakınız,

    http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/16259326.asp?yazarid=12

    Yanıt Yazın