“VİCDAN NEDİR ?”… Sınav kâğıdında küçücük bir cümle…Ama koca bir hakikat: “Vicdan nedir?”“İç sesimizin üzülmesi.” Ne kitap dili var…Ne ezber cümle…Ne de süslü tarifler… Ama öyle bir yerden vuruyor ki insanı…Profesörlerin sayfalarca anlatamadığını, bir çocuk tek cümleyle özetliyor. Demek ki vicdan…yanlış yaptığında bağıran değil, sessizce üzülen bir şey. Kimse duymuyor…Ama sen duyuyorsun.Kimse görmüyor…Ama sen hissediyorsun. […]

GEL DE YAŞA…. Bir zamanlar mahallede kapı kilitlenmezdi…Şimdi insan, kendi vicdanına bile kilit vurmak istiyor. Bakıyorsun;Ünvan büyüdükçe güven küçülmüş…Makam yükseldikçe ahlak yerle bir olmuş… Herkes bir şey olmuş ama“İnsan” olmayı becerememiş. Televizyonu açıyorsun, mide bulanıyor…Sokağa çıkıyorsun, güven duygun darbe alıyor…İki kelime sohbet edeyim diyorsun, herkes başka bir maskeyle konuşuyor… Eskiden “ayıp” vardı…Şimdi utanmazlık moda olmuş. […]

NE KADAR YAŞARSAN YAŞA / SEVDİĞİN KADARDIR ÖMRÜN… Bazı cümleler vardır; bir kitap dolusu nasihatin yapamadığını tek başına yapar. İşte bu söz de öyle…Yılların ağırlığını bir anda hafifletir, ömrün hesabını takvimden alıp kalbe teslim eder. İnsan, çoğu zaman yaşadığı günleri “kaç yıl oldu?” diye sayar. Oysa hayatın gerçek terazisi takvim yaprakları değil, yürekte biriken sevinçlerdir. […]

TOPLUM HASTA MI, YOKSA HASTA EDİLEN BİR TOPLUM MU?… Kamu sağlık kurumlarında da, özel hastanelerde de etrafa şöyle bir bakan herkesin fark ettiği şey aslında… Toplum hasta… Genci yaşlısı dökülüyor… Kalbi, kanseri biliyorduk, akciğerlere ne oldu peki? Zatürre mesela… Niye birden toplumu sardı?…. Eskiden hastalık dediğimiz şeyler belliydi…Kalp rahatsızlıkları vardı, kanser vardı… İnsan üzülürdü ama […]

DÜNYA ZEVKLERİ GEÇER… İnsan, çoğu zaman kalıcı olanla değil, geçici olanla meşgul olur. Oysa hayat dediğimiz bu uzun gibi görünen yolculuk, aslında bir göz açıp kapayıncaya kadar geçip giden kısa bir misafirliktir. Dünya zevkleri; mal, makam, şöhret ve hevesler… Hepsi bir gün silinip gider. Ne servet kalır elde, ne alkış sesleri kulakta… Geriye sadece yaşanmışlıkların […]

BEYAZA YAZILAN BEYAZ YAZI “Kader kader…” diye başlarız bazen söze.Ama çoğu zaman kaderi anlamadan, sadece başımıza gelenlerin bahanesi gibi kullanırız. Oysa kader…Sanki beyaza yazılmış beyaz bir yazıdır.Oradadır, vardır, yazılmıştır… ama göz onu seçemez.Görünmediği için de inkâr eden çok olur,Ama görünmüyor diye yok saymak… gerçeği değiştirmez. İnsan, başına geleni ya kadere bağlar ya da kendine mal […]

MEDENİYET !… Batı medeniymiş Eğer medeni olmak, açmak ise bedeni, Demek ki şu hayvanlar, Batı’dan da medeni..   Eskiler ne güzel söylemiş…İki mısrada koskoca bir tartışmayı bitirmiş. Bugün “medeniyet” diye pazarlanan şey, çoğu zaman sadece dış görünüşten ibaret.Ahlak yoksa, edep yoksa, sınır yoksa… adına ister modernlik de, ister özgürlük…İnsanı insan yapan değerler yoksa, o medeniyet […]

DİPLOMA… Diploma Diplomaya güvenir, kendini âlim sanır, Böyle kimse şeytana, gayet kolay aldanır….. Diploma insanı adam etmez, olsa olsa meslek sahibi yapar. Âlimlik ise kâğıtta değil; edeptedir, irfandadır, haddini bilmektedir. Nice diplomalı vardır ki kibirden gözleri kör olmuş, nice mektep görmemiş insan vardır ki sözü hikmet, hali ibrettir. Şeytanı sevindiren cehalet bazen okumamışlıkta değil, okuduğunu […]

ÖLÜMÜ UNUTUR… Şu iki kimse elbet ölümü hatırlamaz: Biri haramdan kaçmaz, biri de namaz kılmaz… Bu mısra aslında insanın en büyük gafletine işaret ediyor: ölümü unutmak. İki tip insan anlatılıyor: 1. Haramdan kaçmayan:Dünya hırsına kapılmış, nefsinin peşinde koşan kişi…Helal–haram hassasiyeti kayboldukça, kalp katılaşır.Kalp katılaştıkça da ölüm fikri rahatsız etmeye başlar…Ve insan, rahatsız olduğu gerçeği düşünmekten […]

KADERİ BAHANE EDEREK SORUMLULUKTAN KAÇAMAYIZ.. “Bela yazmaz İnsana bela gelmez, Rabbimiz yazmadıkça,Rabbimiz bela yazmaz, insanlar azmadıkça…” Elbette. Bu söz, kaderi bahane ederek sorumluluktan kaçamayacağımızı çok çarpıcı biçimde hatırlatıyor. Ne kadar derin, ne kadar sarsıcı bir nasihat…İnsan çoğu zaman başına gelen her şeyi sadece dışarıda arıyor; talihte, kaderde, başkasında, zamanda… Oysa nice belanın tohumu, insanın kendi […]